Het was al duister toen de schrijver, moe van de vele beleve­nissen, zijn kantoortje binnensloop en voorzichtig, als droeg hij een kostbare schat die hij voor zijn al te nieuwsgierig gezinnetje wou ver­bergen, de deur achter zich dicht deed.


Ach, wat een geluk een thuis te hebben, eigenhandig een deur te kunnen sluiten. De schrijver besefte wat de waarde was van een eigen huis, doch niet zoals een dakloze dat zou beseffen. Hij hing zijn vest, dat al te warm was voor de vroege dag in mei, over zijn bureaustoel die half onder het zware houten blad was geschoven. Uit zijn zak viste hij een paar dropjes, misschien was dat wel de schat want hadden zijn kinderen ze ontdekt dan was hij ze kwijt geweest. Meewarig moest hij aan zijn bengels denken en in gedachten cirkelden ze als wolkjes boven zijn hoofd. Vol geluk keek hij ernaar tot hij ineens een ander wolkje gewaar werd. Een wolkje, klein en onbeduidend, hij keek ernaar en toen... toen zag hij het. Dat was geen wolkje meer, het leek... een nieuwe schrijverij!


Vele boeken zijn verschenen en verschijnen er nog, zo liggen er heel wat op stapel, zoals dat zo mooi heet. Ze liggen te wachten om geschreven te worden, de verhalen zijn er.


De verschenen boeken vind u in het submenu van ‘boeken’

De boeken die nog op stapel liggen treft u hier

Foto: Henk Theuns