John van Ierland

WOORDMAGIE

Het is lang geleden dat de liefhebbers in het zuiden van Nederland tijdens het plukken van de aardbeien het volume van de radio helemaal open hadden staan. Over de velden klonk het karakteristieke geluid van Jan Cottaar die verslag deed van de heroïeke belevenissen van de Nederlandse wielrenners op de grootste bergreuzen in de Ronde van Frankrijk.

Een laatbloeier uit Rijsbergen, onbekend bij het publiek, reed met de besten mee, wat heet, als eerste bereikte hij het dak van de Tour in 1965. De aarbeiplukkers lieten de zomerkoninkjes even voor wat ze waren. Gejuich steeg op van de velden rondom het Brabantse dorp. Hun eigen Kees had het geflikt, hij was op weg naar een podiumplek in de grootste wielerronde op onze aardkluit. Een volgende dag zette de hun zo geliefde renner weer aan om wederom te excelleren. Hij reed op een lichtere fiets, onwennig, er lag grind op de weg, niet verwacht en Kees viel… Het was muisstil op de aardbeivelden.

 

Kees Haast begon zijn loopbaan op de fiets van Wout Wagtmans die hem de mooiste verhalen meegaf. Hij maakte deel uit van de Nederlandse ploeg toen Jan Janssen wereldkampioen werd. Hij ervoer de ongekende populariteit van de Franse lieveling Raymond Poulidor. De keizer van Herentals, de grote Belgische renner Rik van Looy, behoedde hem voor verregaande medische complicaties en hij maakte de opkomst van grote mannen in de wielersport als Felice Gimondi, Gianni Motta en Eddy Merckx mee. Emotioneel werd hij toen Federico Bahamontes afstapte en zijn fiets aan de wilgen hing. Emoties die hij moest parkeren toen zijn inzet voor de kopmannen werd gevraagd. Die kopmannen waren alles behalve doorsnee renners, wat te denken van Jacques Anquetil, Julio Jiménez en Lucien Aimar. Zij zetten Kees aan het werk, maar bovenal kwamen de instructies van ploegleiders van naam en faam, van Kees Pellenaars en Raphaël Geminiani. Het past allemaal in het wielerleven van Kees Haast, de man die erbij was toen Tom Simpson bezweek op de Mont Ventoux. Kees die streed tegen Valentin Uriona, de Bask die zo tragisch op 26-jarige leeftijd om het leven kwam. Maar ook, Kees de man uit Rijsbergen, die schouderklopjes kreeg van Tour de France directeur Jacques Goddet, de man die de groene trui en de proloog introduceerde kwam met het mooiste eerbetoon aan Kees Haast:

 

“Kees Haast was een authentieke klimmer met veel mogelijkheden. Hij droeg in zijn kleine, maar stevige corpus, dat in eclatante gezondheid verkeerde, onze heimelijke wensen met zich mee.”

 

Ondanks zijn valpartijen heeft Kees vele wielerliefhebbers op het puntje van hun stoel gehouden, vooral door zijn onverzettelijke karakter, zijn houvast, zijn nooit opgeven mentaliteit en zijn opgewektheid als volkse jongen van het leven.

 

 

John van Ierland, 10 november 2016

 

 

Kees Haast was op weg

een legende te worden,

maar hij viel

 

Het boek gerelateerd aan dit verhaal bestellen

 

De lezing gerelateerd aan dit verhaal boeken

 

Terug naar overzicht verhalen

Copyright Woordmagie 2017