John van Ierland

WOORDMAGIE

De wind laat de regendruppels in het ongewisse, het enige zekere is dat ze neerkomen, waar en wanneer hangt van de willekeur van de blazer af. De lucht is donkergrijs maar krijgt de codenaam oranje mee. Takken liggen afgerukt in de tuin en de hond van de achterburen begint te janken omdat er in de verte een wagen met een sirene onheilspellend op weg is. Met een lege blik zie ik het aan maar waarneem het niet. Met open oren vang ik het op maar luisteren doe ik niet. Onrustig wandel ik rond twee uur van mijn kantoor naar de woonkamer, ik vind snel de afstandsbediening van de nieuwe tv. Met het kastje in de hand gaat de zoektocht verder maar het vinden houdt op. Gedesoriënteerd loop ik terug, het is tijd om te gaan schrijven, maar het vermogen is zo leeg en juist dat is de motor om witte velden te vullen met aaneengeregen woorden. Samen goed voor een verhaal, een boek. Ik denk aan dichtgeslagen boeken en kom tot de conclusie dat het gevoel zo gelijk is. Als ik een goed boek uit heb, dan neem ik afscheid van een goede vriend.

 

Het gat is donkergrijs, net als de lucht, hoe ik deze ook probeer om te zetten in de kleurcodes geel, groen, wit en rode stippen, het blijft een antracieten aanblik. Ik moet het accepteren; het is voorbij! Een jaar lang geen rood vod, geen chasse patate, waaiers, cols met heroïsche beklimmingen, lekke tubes, valpartijen en toch opstaan. Geen renners met goesting, geen domestiques, geen bidons die naar links en rechts geworpen worden, geen assepaadjes en renners die aan de boom schudden. Geen pousseurs, geen tenenkrommend commentaar, geen moeizame ravitaillering en iemand die in het zog zit omdat hij compleet choco is. Geen bocht zeven, geen linkeballen, geen kledders die uit de neusgaten fietsen. Geen gashendels die opengezet worden en geen mannen die decrocheren. Geen Mart en anderen die me veel minder doen. Het is afscheid nemen van een goede vriend het enige dat blijft is dat Parijs nog ver is, erg ver!

 

Het ga je goed Tour de France 2015! Je was een mooie vriend.

 

John van Ierland, 27 juli 2015 de dag erna

 

 

 

 

 

Parijs is nog ver, erg ver!

 

Terug naar overzicht verhalen

Copyright Woordmagie 2017